به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حسن رحیم پور ازغدی روز جمعه 24 آذرماه در حاشیه برگزاری سی و چهارمین نشست انجمن فارغ التحصیلان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) با آیت الله محمدتقی مصباح یزدی دیدار و گفتگو کرد.
رحیم پور ازغدی در این دیدار با بیان این که فعالیت های ما در مقابل خدمات شما، ناچیز است، اظهار داشت: کاری که جمع محدودی از جمله حضرتعالی، در قبل و بعد از انقلاب انجام داده اید، در سرنوشت شیعه و اسلام، یک نقش بی بدیلی داشته است. اگر فعالیت های این جمع نبود اصلا فلسفه های مضاف و پایه های اصلی تمدن سازی و گفتگو با جهان را آموزش ندیده بودند.
وی با اشاره به فعالیت های علامه طباطبائی و شاگردان ایشان اظهار داشت: از مشروطه که ارتباطات با غرب شروع شد، این جمع، اولین جبهه سازماندهی شده بود که به طور علمی توانست دستگیره های محکمی در اختیار نسل های بعد قرار بدهد که بتوانند نقطه شروع بحث و مسیر را بفهمند. چراکه تا قبل از آن یک دسته آیات و روایات بود و یک دسته مکاتب و هیچ کس نمی دانست که ربط این ها چگونه است و در مقابل آن چه باید کرد؛ اما این کار و برکات عظیم حضرتعالی و دیگران بود که سرنخ ها دست نسل امروز داده شد. این کار قابل تشکر بشری نیست.
رحیم پور ازغدی با اشاره به این که حتی چه بسا امروز، بچه های انقلابی نیز ارزش این کار را درک نمی کنند ادامه داد: بسیاری از آنها گمان می کنند این امور، لقمه آماده ای بوده که از قبل وجود داشته است و نمی دانند چقدر زحمت کشیده شده تا این لقمه، آماده شده است.
وی خطاب به علامه مصباح یزدی گفت: شما استاد خوبی برای نسل ما بوده اید؛ برخی از معضلاتی که در آثار دیگر آقایان به حل آن ها اشاره نشده بود، پاسخ و یا حداقل راهکار رسیدن به پاسخ آن توسط حضرتعالی ارائه شد. فلسفه های مضاف که حلقه وصل فلسفه محض و حکمت عملی و تمدن سازی است، دارای گره های کور بسیاری بود که تنها چند نفر نقش اساسی در باز شدن این گره ها داشتند و شما از جمله آنها هستید.
رحیم پور ازغدی سئوالاتی از علامه مصباح یزدی در مورد زمینه هایی که نیاز به کار دارند پرسید و اظهار داشت: شما که تجربه چندین دهه را داشتید و در متن این مسائل بوه اید، اگر بخواهید دو سه مورد از مسائل نظری اصلی که به عنوان اولویت به شمار می رود و در ادامه کارهای انجام شده است، چیست؟ تهدید های اصلی در مسائل نظری چیست؟ به عبارت بهتر اگر امروز چهل سال جوانتر بودید، چه مسائلی را در اولویت کاری خود قرار می دادید؟
آیت الله محمدتقی مصباح یزدی نیز در این دیدار با اشاره به فعالیت های استاد حسن رحیم پور ازغدی اظهار داشت: با توجه به نوع فعالیت های شما می توان گفت که شما کم نظیر و یا بی نظیر هستید.
وی افزود: وقتی خدا بخواهد، کاری را انجام دهد از قرن ها قبل، مقدماتش را فراهم می کند؛ اگر در جریانات کسی بخواهد نقش مطلوبی داشته باشد، این است که از فرصت ها استفاده کند؛ ما هم اگر خدمتی کرده باشیم، این است که از بزرگان چیزهایی را آموخته و بهره برداری کردیم؛ وگرنه زمینه ها را دیگران آماده کرده اند.
آیت الله مصباح با اشاره به ویژگی های شهید بهشتی گفت: ما از شهید بهشتی بسیار استفاده کردیم؛ هم در تحول فکری و هم برنامه های حوزه؛ اما خود آقای بهشتی می فرمود من ساخته دو محمد حسین هستم؛ یکی آقای طباطبائی و یک آقای بروجردی و لذا نسبت به این دو بزرگوار بسیار ارادت داشت. البته هر چند آقای بروجردی، مرجع تقلید بوده و همه ایشان را دوست داشتند، اما شهید بهشتی از ایشان به خاطر جهات مختلفی که از ایشان آموخته بود، نیز ارادت داشت؛ از جمله اصالت فکری و علمی و ریشه یابی دقیق مطالب را به خوبی از ایشان آموخته بود.
وی همچنین در پاسخ به سئوال استاد رحیم پور ازغدی در مورد اولویت های مسائل نظری اظهار داشت: به نظر من در چند مسأله باید بیشتر کار شود؛ در حوزه علوم علوم اجتماعی و به ویژه علوم انسانی که اسلامی سازی آن ها مطرح است، در بین آن، آنچه بیشتر احتیاج به کار دارد، رابطه مسائل فردی و اجتماعی یا به عبارت دیگر رابطه روانشناسی و جامعه شناسی در قسمت های مختلف آن است؛ این که اصل کدام است و از کدام باید شروع کرد؟ آیا جامعه شناسی فرع بر روانشناسی است و یا روانشناسی مقدمه جامعه شناسی است و اصالت با جامعه است؟
وی افزود: هم چنین در مسائل دینی تبیین رابطه تقدیر با اختیار مهم به نظر می رسد؛ تبیین توحید افعالی با وجود وظایف سنگین که تا پای جان دادن بر عهده انسان وجود دارد باید مورد توجه قرار گرفته و تبیین شود.
استاد اخلاق حوزه علمیه با اشاره به لزوم رفع کمبودهای اخلاقی اظهار داشت: مسائل اخلاقی حتی در مورد مبلغین نیز مهم است؛ باید دید کسانی که به عنوان روحانی و اسلام شناس فعالیت می کنند، چه کمبودهایی دارند؟ علاوه بر کمبودهای معرفتی و لزوم شناخت شاخه های مختلف معرفتی، کمبودهایی که در جهت خودسازی است، چگونه رفع می شود؟ چرا که ریشه همه مشکلات، مفاسد اخلاقی است و از «منیت افراد » شروع می شود؛ فرعون «من» را گفت و رسید به جایی که گفت من خدای شما هستم. منیت، راحت طلبی، رفاه زدگی و ...آفات هستند.
علامه مصباح یزدی ادامه داد: آیا ما که مسئول تبیین دین برای مردم هستیم، دین در زندگی خودمان اصل است یا در حاشیه قرار دارد؟ لذا برنامه ای که بتواند این کمبودها را از دانشگاه و حوزه گرفته تا خانواده ها و مسئولین برطرف کند، چیست؟
وی در ادامه با اشاره به نعمت ها و الطاف الهی اظهار داشت: البته این که در چنین جامعه ای با این همه مظاهر فساد، گل هایی پاک و مخلص و باتقوا می روید، لطف خداست؛ اما باید ببینیم ما چه کاره ایم و در مقابل وظیفه ای که بر عهده داریم چه کرده ایم؟
وی در پایان با اشاره به نعمت وجود آیت الله خامنه ای افزود: خداوند متعال در زمانی که رؤسای جمهور و سلاطین عالم با این همه فساد، در کشور ها حکومت می کنند و حتی در زادگاه اسلام کسانی حاکم هستند که به نام دین و خادم الحرمین به جنایت ها و کثیف کاری ها مشغول هستند؛ در نظام ما فردی با تقوا، اخلاص، سعه صدر، هوش، فراست، تدبیر، جامعیت و تواضع در رأس حکومت ما قرار گرفته است؛ اگر تنها یکی از این صفات را نداشت، با چه چیزی می شد آن را جبران کرد؟ لذا باید قدردان این نعمت بود.
